Korg Modwave MK2 synthesizer

Algemeen

Bij de release van de eerste Korg Modwave stipten we 't nog aan: de ervaren sound-designer mocht er z'n tanden in gaan zetten. Heel wat sound-designers gingen kennelijk watertanden van dat vooruitzicht, want vele Modwaves hebben ons magazijn verlaten richting deze gretige knoppendraaiers. We houden ons hart vast voor de nieuwe Korg Modwave MK2 synthesizer! Het is in principe hetzelfde apparaat als z'n voorganger, maar dan wel met wat leuke extra's aan boord. Kortom, als je de MK1 kent, of er in ieder geval over gelezen hebt, dan weet je wat 't kan: onnoemelijk veel.

Nieuw in de Korg Modwave MK2

De belangrijkste nieuwe rots in de branding is een fors grotere polyfonie. Had de MK1 nog een 32-tal stemmen (wat gezien de vele mogelijkheden niet eens weinig was), deze MK2 biedt er zestig! Ook een heel aardig nieuwtje is dat de LFO's nu de mogelijkheid bieden om 'free running' te zijn. Ook een LFO-delay en een LFO-retrigger behoort nu tot de mogelijkheden. Dat lijken misschien bescheiden toevoegingen, maar 't zijn vaak juist die hele kleine simpele zaken die tot grote resultaten leiden. Nog enkele van de belangrijkse nieuwtjes: er is nu een pre/post-switch voor de reverb-sends en er zijn nieuwe modulatie-sources.

De Modwave in het kort

Voor wie de eerste editie niet kent: in de Modwave draait 't allemaal om wavetables. Voor het kernidee moeten we terug in de tijd; de jaren 80, toen de DW-synths van Korg een soort afwisseling boden in een woud van analoge zaagtanden en blokgolven. FM was er ook in die tijd voor een wat nieuwe klank, maar was toen pittig om te bedienen. Het aantal wavetables in de Modwave is gigantisch, en als je alle morphing wavetables meerekent gaat het aantal klankkleuren voorbij de 200 miljoen. Dat is dan nog exclusief alles wat je daarna nog met de klank kunt doen, zoals met de modulatiematrix en de filters. Lang verhaal kort: opnieuw een monster van een synthesizer voor de ware experts, maar dan dus nóg vleziger dan de eerste generatie.