Om maar gelijk met de deur in huis te vallen: wie geen muziek maakt leeft niet. Dat is misschien een wat stellige overtuiging. Maar hoe ze het ook wendt of keert, Gastblogger Iris Siemons, songwriter en zangeres, komt eigenlijk altijd weer bij deze conclusie uit. Iris adviseert om te beginnen met het meest persoonlijke muziekinstrument dat er is, het instrument dat iedereen bij zich heeft: de stem. Zingen is goed voor je!

Zing! Het is goed voor je (ook al kun je het niet)

De vrijheid om te zingen

De eerste keer dat ik dat besefte, was ik in Oeganda. Met grote regelmaat passeerde ik in de zeven maanden dat ik er was pick-uptrucks gevuld met schoolklassen, mannen op het veld of groepen dames aan de wastobbe die uit volle borst zongen. Samen, vol overgave, als tijdverdrijf, zonder schaamte en soms ook zonder enig gevoel voor toon. Het is een vorm van vrijheid die we in Nederland niet meer kennen. Ik zie zo voor me hoe dat in Nederland voor de komst van de radio ook zo zou kunnen zijn geweest.

De overtuiging van de kritische muziekjuf

Een groot deel van de Nederlandse bevolking is ervan overtuigd dat hij/zij niet kan zingen. Deze medemens fluit geen deuntje onder de douche. Hij playbackt menig verjaardagsliedje in de hoop niet te worden opgemerkt door een oplettende mede feestganger. Hij klapt liever niet mee met de menigte als daar de gelegenheid toe is, omdat hij ondanks grote inspanning, toch nog nét uit de maat klapt. Ergens begon het met een overtuiging, afkomstig van – waarschijnlijk – een muziek-kritische juf of de dirigent van het kinderkoor, of erger nog, je moeder.

De bevestiging op TV

Programma’s in de entertainmentindustrie, zoals Idols, The Voice en ‘De beste singer songwriter van Nederland’, bevestigen het: wie niet loepzuiver, technisch hoogstaand én met volle overgave zingt, moet naar huis. De jury moet van zijn kruk vallen, of je kunt beter je mond houden. We gaan voor goed, beter, best. Muziek maken is een wedstrijd. Een competitie waarbij er maar één met de hoofdprijs naar huis kan gaan. En als we zo, thuis op de bank kijken naar de deelnemers op het scherm, dan hebben we er allemaal een mening over. Ik vind het wel eens zorgelijk… Ik zou muziek maken zo graag willen zien als een vorm van expressie, waarbij het gaat om het feit dát je het doet, wat je niveau of smaak ook is.

Een paar tonen

Een paar tonen

Ik heb mijn vader samen met mijn zussen voor zijn 65e verjaardag zijn eerste pianoles cadeau gegeven. Mijn vader is, zoals hij zelf zegt, nogal ‘los in de zakdoek’ en laat dus nogal eens een traantje van ontroering. Op zijn 66e kreeg hij kanker. Er gebeurde veel tegelijk, en voor we het wisten lag hij drie weken in quarantaine in het ziekenhuis. Daar aangekomen hadden we een gesprek over hoe we allemaal emotioneel op slot leken te zitten. We zijn eigenlijk allemaal wel ‘los in de zakdoek’, maar toen stonden we daar met droge ogen en bleke gezichten bij elkaar. We wisten dat de tranen later nog wel zouden gaan rollen als er wat meer rust kwam. Meer dan een week later, de pianoleraar kwam op bezoek en nam zijn stage piano mee naar het ziekenhuisbed van mijn vader. Ze speelden samen op de piano een simpel deuntje, een harmonie van een paar tonen, en daar waren ze, de tranen.

Hummen

Muziek maken brengt iets in beweging. Het is natuurlijk en logisch. Het is gek om het niet te doen. Er is geen religie zonder hymnes. Geen cultuur zonder liederen. Geen kind zonder ooit te neuriën tijdens het spelen. Ik denk dat als je jezelf niet toestaat te zingen je iets mist waarvan je niet weet dat je het mist en hoe erg je het mist. Het label goed of fout hoeft er niet aan. Begin eens, lieve medemens, met hummen onder de douche. Liefst met de ogen dicht, ik verzeker je, er gaat een wereld voor je open.

Heb jij een idee over hoe we meer mensen kunnen laten genieten van muziek maken?

Zie ook

» Writer’s block? Tips voor songwriters
» Wordt je kind slimmer van muziek maken?

Gastblogger Iris Siemons

Iris Siemons is independent songwriter en zangeres. Ze schrijft laid-back alternative/indie pop-songs.

Haar debuut-EP komt uit in september 2018. Ook lanceert Iris dit jaar haar ‘Soundtrack of your moment’ waarbij ze een liedje schrijft voor een specifiek persoon voor een speciale gelegenheid.

2 reacties
  1. Hbl schreef:

    Tja, op de lagere school telkens een 5 of minder krijgen voor zingen vormt je om tot een niet zanger. (60-er jaren)

    HBL

  2. Iris schreef:

    Precies Hbl! Doodzonde natuurlijk. Stel nou toch dat ze je vanaf het eerste ogenblik alleen maar hadden aangemoedigd om lekker te DOEN. Ken je deze al? https://www.facebook.com/1834357923518032/posts/2261284654158688/

Laat een reactie achter