Re-ampen is een opnamemethode die steeds meer wordt toegepast in de (thuis)studio. Het biedt een aantal voordelen ten opzichte van traditionele opnames van bijvoorbeeld elektrische gitaar met een gitaarversterker, maar ook van drums en andere instrumenten. In dit blog richt ik me tot de gitaristen, aangezien reamping binnen deze groep het meeste wordt gebruikt. Wat is reampen, hoe werkt het en wat zijn de voordelen ervan? Ik vertel je er alles over!

In den beginne

Laten we starten bij de basis. Stel, je hebt een nummer opgenomen met een elektrische gitaarpartij in je thuisstudio. Tijdens het opnemen heb je ervoor gekozen om simulatiesoftware te gebruiken. Dergelijke software bootst gitaarversterkers heel realistisch na, evenals de luidsprekerkasten die hierbij horen. Daarnaast wordt zelfs vaak de omgeving of de ambiance van de studioruimte gesimuleerd. Een van de grote voordelen van zulke software is dat het erg flexibel is. Je kunt gewoon met je hoofdtelefoon op opnemen zonder dat je buren of familieleden er last van hebben. En daarnaast heb je natuurlijk het gevoel dat je speelt over een échte versterker. Ook de ‘tweakability’, de mate van flexibiliteit nádat je hebt opgenomen, is enorm. Echter, hoe goed je amp-simulatiesoftware ook is, misschien mis je nét dat extraatje: de ‘wapperende-broekspijpen-beleving’.

Re-amping: de toepassing

In de meeste professionele studio’s kun je kiezen uit een aantal klassieke gitaarversterker-types. Of wellicht heb je gewoon behoefte aan de ‘buizen-sound’ van je eigen gitaarversterker die je niet kon gebruiken tijdens het opnemen in je eigen huis vanwege de eerder genoemde ‘obstakels’. Op deze momenten komt re-amping van pas. Ervan uitgaande dat je een audio-interface hebt gebruikt of mogelijk een losse D.I. of loadbox, heb je een zogenaamd ‘droog’ spoor van je gitaar opgenomen in je DAW. Dus het pure signaal van je instrument zonder enige vorm van ‘processing’. Dit droge signaal kun je vervolgens – vanuit je audio-interface of simulatie-hardware – via een jack-kabel ‘routen’ naar een gitaarversterker in combinatie met een luidspreker. Voor de luidspreker plaats je een microfoon. Het droge signaal wordt afgespeeld via de gitaarversterker en de luidspreker, en gaat via de microfoon weer naar je DAW, alwaar het een definitieve plek inneemt.

Flexibiliteit

Voordat daadwerkelijk opnieuw wordt opgenomen, kun je uiteraard eindeloos ‘tweaken’ door te experimenteren met diverse gitaarversterkers, luidsprekers en microfoons. Ook het proces van ‘pre-EQ-ing’ door de bass-, treble-, mid- en eventueel presence-regelaars op de versterker naar voorkeur in te stellen, kun je blijven toepassen op het signaal totdat je tevreden bent. Waar het op neerkomt, is dat je dezelfde mate van flexibiliteit hebt op deze manier als dat je dat hebt met de ‘amp-sims’ die we hierboven bespraken. Maar dan met échte hardware in plaats van de virtuele omgeving. Re-amping omvat eigenlijk het beste van beide werelden: je neemt in je eigen vertrouwde omgeving op met amp-sims, met alle voordelen ervan, en vervolgens neem je alles op met je favoriete versterker(s) en luidspreker(s) om de sound te vereeuwigen. Dit is een groot voordeel ten opzichte van vroeger, toen je nog ‘vastzat’ aan de sound van het moment zonder de mogelijkheid achteraf wijzigingen aan te brengen.

Pedalen, (multi-)effects en… side effects

De beschreven toepassingen tot dusver gingen vooral over een versterker in combinatie met luidspreker en microfoon. Maar je kunt natuurlijk ook pedalen gebruiken of (multi)effectapparatuur. Zo kun je bijvoorbeeld jouw favoriete tubescreamer-pedaal meenemen in de ‘chain’ of een multi-effect unit toevoegen. De mogelijkheden zijn vrijwel onbeperkt hierin. Nog een erg belangrijk punt om aan te stippen, is dat het direct routen van het signaal vanuit apparatuur naar een gitaarversterker gepaard kan gaan met ongewenste effecten. Bijvoorbeeld ingangsvervorming, verlies van de hoge frequenties (treble) of de zogenaamde ‘aardlussen’. In deze gevallen is het raadzaam ‘impedantieconversie’ toe te passen door gebruik te maken van een ‘reversed DI-box’. Op deze wijze worden de impedantieverschillen ‘gematcht’ en eventuele faseproblemen verholpen. In special re-amp units is deze technologie vaak al toegepast. Een aantal merken die D.I.-boxes of interfaces met re-amping aanbieden, zijn Two Notes, Avalon, Radial en Antelope Audio.

Heb je nog aanvullingen of tips voor wat betreft re-amping? Laat je reactie hieronder achter!

Zie ook

Gitaarversterkers
Elektrische gitaren
Audio interfaces
Hoe neem je zelf een goed klinkende demo op?
DAW-plugins – wat zijn het en wat kun je ermee?

Geen reacties

Er zijn nog geen reacties gepost...

Laat een reactie achter