Een van de vragen die we vaak krijgen bij onze helpdesk luidt: “hoeveel weegt deze gitaar?”. Om meer duidelijkheid te verschaffen over het gewicht van een gitaar, gaan we hier in dit blog nader op in.

GitaarGewicht_Blog_afbeelding

Allerlei factoren

Gitaren zijn er in allerlei soorten en maten, en worden uit allerlei materialen vervaardigd. Het meestgebruikte materiaal is vanzelfsprekend hout. Maar, wat weegt zo’n gitaar nou? Een kort antwoord is er eigenlijk niet, omdat het gewicht van meerdere factoren afhangt. De grootste gewichtsfactor is de klankkast. Zo is een akoestische of semi-elektrische gitaar vrijwel altijd aan de lichte kant, vanwege de holle klankkast. Bij elektrische (bas)gitaren loopt het gewicht meer uiteen, vanwege de massieve body. Dit kan variëren van 1.5 tot wel 7 kilogram. Vaak geldt logischerwijs: hoe groter de body, hoe meer hout, hoe groter het gewicht. Echter is de gebruikte houtsoort ook een belangrijke factor.

Licht

De lichtste body-houtsoort betreft lindehout (basswood). Gitaren met een body van lindehout zijn vrijwel altijd licht van gewicht. Mocht je per se een lichte gitaar willen, dan zit je met lindehout dus altijd goed. Andere veelgebruikte houtsoorten voor klankkasten zijn onder andere essenhout (ash), elzenhout (alder), korina en populier (poplar). Over het algemeen zijn populier en elzenhout wat lichter van gewicht, en essenhout en korina gemiddeld tot zwaar in gewicht.

Zwaar

Sommige gitaristen zweren juist bij zware gitaren. Met name (oudere) single-cut gitaren staan bekend om hun zware gewicht. Hierbij wordt vaak gedacht dat het gebruikte mahonie (mahogany) zorgt voor dit gewicht. Mahonie is echter een houtsoort die gemiddeld tot zwaar is van gewicht, en niet per se voor een zware gitaar zorgt. Het zwaargewicht in dit verhaal is dan ook de esdoorn (maple) top van deze single-cut gitaren. Esdoorn is dicht en hard, en relatief zwaar van gewicht. Mocht een gitaar een solide klankkast hebben van puur esdoorn, of esdoorn in combinatie met een andere houtsoort, dan kan je ervan uitgaan dat deze gitaar aan de zware kant zal zijn.

Tot slot

Ondanks bovenstaande vuistregels, leert de praktijk wel dat elk stuk hout zijn eigen gewicht heeft en dat zelfs twee ogenschijnlijk identieke gitaren kunnen verschillen van gewicht. Desalniettemin hopen we dat deze blog een leidraad voor je mag zijn bij de eventuele keuze van je volgende gitaar.

5 reacties
  1. Gerrit schreef:

    Het gaat natuurlijk niet alleen om het gewicht, maar waarom zou je een lichte of juist een zwaardere gitaar willen hebben. De houtsoort bepaalt immers ook het geluid, toon, sustainability van je gitaar, ongeacht akoestisch of elektrisch. Ik speel bvk op mijn 40 jaar oude jazzbass ( zwaarder geluid en meer sustain) maar door het hoge gewicht ben ik gedwongen op een lichtere Bass te spelen wil ik het einde vh optreden nog halen.

  2. Peter schreef:

    Het gewicht van een gitaar is gewoon het totaal aantal kilo’s dat het instrument aantikt op de weegschaal en wat later dus aan je nek hangt. Wel een leuke informatieve uitleg.

  3. Paul schreef:

    Nog een vuistregel:
    Les Pauls zijn zwaarder dan telecasters die op hun beurt zwaarder zijn dan stratocasters…. in het algemeen.

  4. Alex schreef:

    Lindehout kan zwaar zijn, esdoorn kan licht zijn, essen kan loodzwaar zijn en moerasessen (swamp ash) weer superlicht…. Honduras mahonie kan zo vederlicht zijn als cederhout en Afrikaans mahonie zo zwaar als walnotenhout. Er valt geen pijl op te trekken. Zwaar mahonie + licht esdoorn kan een even zware gitaar opleveren als licht mahonie + zwaar esdoorn, maar de klank kan volledig anders zijn. Je moet een gitaar dus ALTIJD zelf even vasthouden en beluisteren.

    Misschien wil je graag een lichte gitaar maar kom je er achter dat je bij lichte gitaren net die sustain en attack mist die je zoekt. Of denk je dat je per se een zware gitaar moet hebben voor veel sustain, terwijl je dat ook kunt krijgen met een goed stukje licht hout. Sustain zit hem immers grotendeels in de kwaliteit van de halsverbinding. Een goed passende geschroefde hals biedt meer sustain dan een slecht passende gelijmde hals waar je de klodders lijm kunt zien zitten.

    Dus staar je niet teveel blind op houtsoorten en gewichten, want het is toch allemaal theorie. Zelf een gitaar vastpakken en bespelen en je weet in 1 minuut meer dan wat je in 1000 woorden kunt lezen 😉

  5. Alex schreef:

    Een tele of strat uit de 70’s weegt vaak zwaarder dan een goeie les paul uit de 50’s. 70’s essenhout is namelijk loodzwaar… 50’s mahonie is veelal licht van gewicht. Een oude les paul van 3,7 kilo is dan ook niet bijzonder, evenals een strat of tele van 4,5 of zelfs 5 kilo.

    Moderne les pauls (niet de duurdere historics) zijn veelal van Afrikaans mahonie met een grote dichtheid, dus zwaar gewicht. Vandaar al dat chambering en weight relief onzin. Een goed stukje mahonie is niet zwaar! Een slecht stukje elzen kan loodzwaar zijn maar een goed (is ook masr relatief) stuk levert een strat of tele van zo’n 3 tot 3,5 kilo.

    Dus vuistregels zijn er tegenwoordig niet meer met het hout dat ‘all over the place’ is. Je hebt een grote explorer-stijl gitaar van 5 kilo maar ook van 3,5 kg. Welke klinkt er beter? Kwestie van smaak. Welke heeft meer sustain? Who knows. Welke klinkt donker en welke klinkt helder… dat kun je ook niet zomaar zeggen… teveel factoren die dat beslissen, maar zoals in mijn post hierboven, levert de halsverbinding een grote bijdrage o.a. de sustain. De vraag is daarnaast: is sustain of een donkere klank wel zo goed?? Ligt eraan wat je speelt. Voor flamenco bijvoorbeeld wil je een zo sustainloos en helder mogelijk geluid.

    Voor wat betreft het gewicht is voor een jonge en vitale knul (of meid) 5 kilo misschien peanuts en is er geen reden voor discussies over gewichten. Ben je echter al wat ouder of heb je last van je schouders en/of rug, dan kan elk onsje schelen of je een half uur langer op het podium kan blijven gitaarspelen.

    Dus nogmaals, geluid is ten eerste moeilijk te omschrijven in woorden (wat de een omschrijft als “warm en vol” is, is voor de ander misschien “helder en luid”), ten tweede is elk stukje hout weer anders (en dan bedoel ik niet de verschillende houtsoorten), ten derde zit het geluid ook in de vingers van de gitarist. Een prof kan een slechte gitaar goed laten klinken en met een goede gitaar heb je niet automatisch het geluid van een prof.

    Je kunt er lang of kort over discussiëren, maar het beste is om je droomgitaar zelf te zoeken tussen de velen die beschikbaar zijn in de winkels, door ze zelf allemaal te bespelen. Neem daarom gerust een paar middagen de tijd en ga niet zomaar uit van vuistregels over gewichten en klankeigenschappen van houtsoorten. Het is wel een begin om je in een richting te sturen, maar jijzelf bepaalt uiteindelijk wat jij een prettig gewicht en mooi geluid vindt!

Laat een reactie achter